چرا هویت بصری وقتی بهترین کار را می‌کند که بیانِ تصمیم‌هایی باشد که از قبل گرفته شده‌اند.
«یک لوگوی جدید لازم داریم» یکی از رایج‌ترین درخواست‌هایی است که یک طراح می‌شنود. به‌ندرت مشکلِ واقعی است.
کارم را با «درست به چشم آمدنِ» چیزها شروع کردم. با گذشت زمان یاد گرفتم که یک هویتِ زیبا روی پایه‌های مبهم، فقط سردرگمیِ خوش‌لباس است.
کاری که لوگو نمی‌تواند بکند
لوگو نمی‌تواند تصمیم بگیرد شما برای چه کسی هستید. نمی‌تواند یک پیشنهادِ مبهم را روشن کند. نمی‌تواند قولی را که عملیاتتان پایش نمی‌ایستد، درست کند. می‌تواند همه‌ی این‌ها را نشان دهد — وقتی که واقعاً درست باشند.
ترتیبی که جواب می‌دهد
- هویت: هدف، باورها، شخصیت — اینکه وقتی کسی نگاه نمی‌کند، چه کسی هستیم.
- جایگاه: برای چه کسی، در برابر کدام جایگزین، و چرا ما.
- قول: چیزی که آدم‌ها می‌توانند رویش حساب کنند، و شاهدِ پشتش.
- بیان: نام، لوگو، رنگ، تایپ، لحن — لایه‌ی دیدنی.
وقتی بیان آخر بیاید، تصمیم‌های طراحی آسان‌تر و قابل‌دفاع‌تر می‌شوند. دیگر رنگی را که دوست دارید انتخاب نمی‌کنید؛ رنگی را انتخاب می‌کنید که همان چیزی را می‌گوید که از قبل تصمیمش را گرفته‌اید.
یک بریفِ به‌دردبخور
پیش از هر کار بصری، سعی کنید به هر کدام از این‌ها در یک خط جواب بدهید: برای چه کسی هستیم؟ از ما چه می‌گیرند که جای دیگر به‌راحتی پیدا نمی‌کنند؟ بعد از سروکار داشتن با ما باید چه حسی داشته باشند؟ اگر این جواب‌ها مبهم باشند، لوگو هم مبهم می‌شود — هر قدر هم طراح خوب باشد.
اگر لوگویتان فردا عوض شود، چه چیزی از کسب‌وکارتان هنوز شناختنی است؟
جوابم را بدهید