هوش مصنوعی یک فرایند را سریع‌تر می‌کند. فرایندِ مبهم را هم سریع‌تر به شکست می‌رساند. اول سیستم را درست کنید.
ابزارهای هوش مصنوعی واقعاً مفیدند. هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنم — برای تحقیق، پیش‌نویس، تحلیل و ساختن سیستم‌های کوچک. اما یک الگو را دیده‌ام: تیم‌ها سراغ هوش مصنوعی می‌روند تا مشکل‌هایی را حل کنند که اصلاً به سرعت ربطی ندارند.
خودکارسازی هر چیزی را که از قبل هست، بزرگ‌تر می‌کند. فرایندِ روشن سریع‌تر می‌شود. فرایندِ مبهم، سردرگمی را در مقیاس بزرگ تولید می‌کند.
سه سؤال پیش از خودکارسازی
- کسی می‌تواند این فرایند را در پنج قدم توضیح دهد؟ اگر نه، مشکل در طراحی است، نه در تلاش.
- سرِ اینکه «خوب» یعنی چه، توافق داریم؟ هوش مصنوعی می‌تواند بی‌پایان خروجی بسازد؛ فقط یک معیار روشن می‌گوید کدام را نگه دارید.
- این فرایند به کدام تصمیم کمک می‌کند؟ اگر هیچ‌کس با نتیجه‌اش تصمیمی نمی‌گیرد، خودکار کردنش فقط سروصدای بیشتری می‌سازد.
جایی که هوش مصنوعی می‌درخشد
- تبدیل یک معیارِ روشن به پیش‌نویس‌هایی که تیم بتواند صیقلشان بدهد.
- خلاصه کردن حجم زیادی از اطلاعات حول یک سؤالِ مشخص.
- وصل کردن ابزارها به هم، تا آدم‌ها وقتشان را صرف قضاوت کنند نه کپی‌وپیست.
از سیستم شروع کنید: قدم‌ها، معیار، تصمیم. بعد بگذارید فناوری بار را بکشد.